WWW.DEHATICO.IR
خانه های روستایی


1394/09/23
خانه های روستایی


اين خانه شخصي کهنه و قديمي ولو اينکه کوچک و محقر و مخروبه هم باشد، باز در نظر پدر بزرگها و مادربزرگ ها خيلي ارزش دارد . آنها در آن يکي دو اتاق با اثاثيه ي کهنه و فرش رنگ و رو رفته و آن ظروف کهنه و قديمي پنجاه، شصت ساله... يادگارها و خاطرات خوش و تاريخي يک عمر زندگي را مرور مي کنند .
 آنها، آن خانه ها را ، به اين آسايشگاه هاي سالمندان ترجيح مي دهند . آنها مي گويند : " ما ، در آن خانه ي محقر شخصي خودمان مزاياي زيادي داشتيم : هر وقت مي خواستيم از خوابگاه بر مي خواستيم و هر زماني که دوست مي داشتيم مي خوابيم . در روزگارهاي خوش بهاري و آفتاب ارديبهشت از خانه خودمان بيرون مي آمديم و لنگ لنگان در کوچه و خيابان محله راه مي رفتيم و آرام آرام قدم مي زديم . دوستان قديمي مان را ملاقات مي کنيم . مايحتاج خودمان را تهيه مي کرديم و آهسته آهسته به خانه بر مي گشتيم. در زندگي آزادي کامل داشتيم، خودمان هر چه مي خواستيم و مقدورمان بود تهيه مي کرديم و مي پختيم و حتي رژيم غذايي خودمان را بهتر مي توانستيم رعايت کنيم."
 بهتر است بدانيد اين آزادي و استقلال در زندگي در آسايشگاهها و موسسات مخصوص سالمندان ميسر و مقدور نيست. اکثر اين موسسات نگهداري سالمندان به منزله فراموشخانه است و پدربزرگها و مادربزرگهاي عزيز در آنجا جزء فراموش شدگان خواهند شد .
 فرزندان و نوه هاي عزيز! خوب است بدانيد آن آسايشگاه ها ، جاي کساني است که فرزند، نوه و نتيجه ندارند و معلولند و آخرين سالها و بلکه روزهاي عمر را در نهايت کهولت مي گذرانند و خود و پرستاران شان در انتظار مرگ و خاموش شدن چراغ کم نور و ضعيف زندگي شان هستند...
 و چه بهتر اينکه تا بودنشان چراغ خانه هايشان را روشن و سبدسبد گل مهرباني را بر دامانشان بنشانيم.
 
ايزد پل خوابي


نظردهی
نام :
ایمیل :
نظر :
نظرات
نظری ثبت نشده است